Vanaf oktober vorig jaar nadat ik terugkwam van een retraite op Ibiza is er iets geshift in mij. Nou gebeurd dat wel vaker maar deze voelt echt als kanteling.
Ik voel sindsdien nergens meer bij dat het iets is wat bij me aansluit. Geen stroming of weg /wijsheid voelt 100% waar voor mij.
Dat is aan de ene kant een rare gewaarwording en aan de andere kant heel bevrijdend maar ook eng.
Ik bedoel dat wie er ook wat bericht bijvoorbeeld over de zonnestormen, poortdagen of andere energetische gebeurtenissen vaak apocalyptisch gebracht 
ik voel..niet voor mij.
Niet dat het niet waar is maar ik voel dat ik me er niet mee hoef te verbinden.
Dan ga ik weer een verhaal in van een ander en hoewel dat waar is voelt dat niet meer als mijn waarheid.
Het vraagt me steeds om mijn eigen pad te volgen. Dat voelt moeilijk, frustrerend en vraagt vooral veel geduld.. toppertje!
Het vraagt ook steeds om dagelijkse afstemming op mezelf, te leven in het nu en uitkomsten los te laten. De leuke en de niet leuke. Volledige acceptatie van wat er is in het moment… ik oefen
Mij nieuwe slogan voor dit jaar is
‘we zien wel’ en dat is voor iemand die graag de touwtjes in handen heeft best een opgave.
Ik ben vast niet de enige die door dit proces aan het fietsen is.
Alles wat ooit ogenschijnlijk structuur gaf is weggevallen en ik mag mijn eigen structuur gaan opbouwen vanuit afstemming en veel meer luchtigheid.
Ik zou zeggen .. we zien wel